۱۳۹۱ آبان ۱۰, چهارشنبه

نام­هایِ سمک عیار


کتابِ «سَمَک عَیّار» اوّلین بار به همّتِ دکتر پرویز ناتل خانلری در پنج جلد در سال‌هایِ ۱۳۳۷ تا ۱۳۵۳ توسطِ انتشاراتِ بنیادِ فرهنگ ایران منتشر شد.  این داستانِ عامیانه یکی از معروفترین داستان­هایِ فارسی توسط نویسنده یا نویسندگانی ناشناس نوشته شد و سینه به سینه نقل. فرامرز­ بن خداداد بن عبدالله کاتب ارجانی اوّلین کسی بود که دست به جمع آوری شنیده­هایِ خود زد. وی این داستان را از زبانِ راوی به نام صدقه­یِ ابوالقاسم شنیده بود.

صدقه ابوالقاسم از اهالیِ شیراز بود و  فرامرز بن خداداد بن عبدالله از اهالیِ ارجان فارس. امّا شیوه­یِ نگارشِ متن و محلِّ وقوعِ بخشی از ماجراها این گمان را برمی­انگیزاند که کتاب در استان خراسان تدوین شده باشد.

داستانِ «سمک عیار» به عنوان یکی از پشتوانه­یِ فرهنگی ما از دیدگاه­های گوناگونی قابل بررسی است. «سمک عیار» یک داستان عامیانه و تخیلی است و از همین روی دریچه­هایِ بازی دارد بر رویِ فرهنگِ ایرانی و زبان فارسیِ آن زمان. در این بخشِ شما با نام­هایِ ذکرشده در داستانِ «سمک عیار» آشنا می­شوید. در بخش­های بعدی، نقش زن، زبان و خصلت عیاری مورد بررسی قرار گرفته می­شود.


ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

نامِ شخصیت­ها، قهرمانان و اسامیِ مکان­هایِ داستانِ «سمک عیار» یکی از موضوعاتِ بسیار جالب است که نظر خواننده را به خود جلب می­کند. اغلبِ قهرمانانِ کتاب نام­هایِ اصیلِ ایرانی دارند. نامِ بعضی از افراد از حرفه­یِ آن­ها گرفته شده است. بعضی دیگر شاید ساخته­یِ ذهنِ خیال­پردازِ پردازنده­یِ این داستانِ عامیانه باشد.

شهرهایِ عقاب، گیرمند، شیث بن آدم، سیمابیه، حامیه، سایه­یِ قاف، چلندر، شهرستان عقاب، هرمون­شهر، جزیره­­یِ عقیق، جزیره­یِ تندباد، جزیره­یِ خروس، جزیره­یِ مرغان، جزیره­یِ زعفران، جزیره­یِ تجار، جزیره­یِ قوقاش، کوهِ جهان­بین، کوه قاف، دره­یِ گردون، دره­یِ اکبر، دره­یِ خورجان، دره­یِ سرخ، دوازده دره، دره­یِ دولاب، دره­یِ بهلان، دره­یِ بور، یازده درّه، دره­یِ ماران، دره­یِ شرناس، درّه یِ گرد، دره­یِ غضبان، دره­یِ سیاه، دره­یِ آتش، هفتاددره، دره­یِ شکاری، دره­یِ شول، دره­یِ سواران، دره­یِ شرناس، دره­یِ دربند، دره­یِ خونیان، دره­­یِ رنگ، قلعه­یِ کلاغ تنها نمونه­ای است از خیلِ نامِ مکان­ها. تعدادی از این نام­ها بسیار گذار و فقط یک­بار قید شده­است، و تعدادی دیگر تا صفحاتِ پایانی کتاب اینجا وُ آنجا ذکر می­شوند.

نام­هایِ «سمک عیار» در سایت «رندان»

هیچ نظری موجود نیست: